Ethics code: IR.TUMS.VCR.REC.1397.1087
Maftoon F, Naghizadeh Moghari F, Allameh M R, Aeenparast A, Mohammad K, Farahani A et al . Evaluation of the self-care program for the health of middle-aged women (Breast cancer and cervical cancer): Findings from a six-month follow-up. Payesh 2026; 25 (3) :387-399
URL:
http://payeshjournal.ir/article-1-2897-fa.html
مفتون فرزانه، نقی زاده موغاری فاطمه، علامه مطهره رباب، آیین پرست افسون، محمد کاظم، فراهانی عالیه و همکاران.. ارزشیابی برنامه خودمراقبتی سلامت زنان میانسال (سرطان پستان و سرطان دهانه رحم)؛ شش ماه پس از مداخله. پایش. 1405; 25 (3) :387-399
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-2897-fa.html
1- مرکز تحقیقات سنجش سلامت، پژوهشکده علوم بهداشتی جهاددانشگاهی، تهران، ایران
2- دفتر سلامت جمعیت، خانواده و مدارس، معاونت بهداشتی وزارت بهداشت، درمان آموزش پزشکی، تهران، ایران
3- گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده: (82 مشاهده)
مقدمه: سرطان پستان و دهانه رحم از چالشهای بهداشتی مهم در جهان است. بین ۳۰ تا ۵۰ درصد از مرگهای ناشی از سرطان با تغییر یا اجتناب از عوامل خطر، قابل پیشگیری است. خودارزیابی و خودمراقبتی از اجزای مهم در پیشگیری این بیماریها هستند. مطالعه حاضر به ارزشیابی خودارزیابی و خودمراقبتی برنامه اداره میانسالان وزارت بهداشت در زمینه سرطان پستان و دهانه رحم پرداخته است.
مواد و روش کار: این مطالعه یک پژوهش مداخله ای قبل و بعد بود. جمعیت مورد مطالعه زنان میانسال تحت پوشش دانشگاه های علوم پزشکی بودند که در دو گروه مداخله و شاهد، وضعیت خودارزیابی و خودمراقبتی در زمینه سرطان پستان و دهانه رحم سنجیده شد. آموزشهای خودمراقبتی و خودارزیابی فقط برای گروه مداخله ارائه شد. مجددا شش ماه بعد از مداخله وضعیت هر دو گروه سنجیده شد. نرمافزار SPSS۲۴ جهت ورود داده ها و تجزیه و تحلیل استفاده شد.
یافته ها: در این طرح ۱۹۶۰ نفر از زنان مورد مطالعه قرار گرفتند. حدود ۹۰ درصد متاهل بودند. بیشترین تحصیلات در سطح دبیرستان بود. اشتغال بیشتر در گروههای خانهدار، کارمند و شغل آزاد بوده است. در زمینه سرطان دهانه رحم؛ در گروه مداخله "ارزیابی عوامل خطر" به ۸۳ درصد و " شناخت عوامل خطر" در همین گروه به ۸۰ درصد افزایش یافت که نسبت به گروه شاهد بطور معنیداری بالاتر بود. در رابطه با سرطان پستان "ارزیابی عوامل خطر" به ۹۵ درصد افزایش یافت و "شناخت عوامل خطر" در همین گروه به ۸۳ درصد افزایش یافت که نسبت به گروه شاهد بطور معنیداری بالاتر بود.طبق نتایج آزمون رگرسیون عوامل موثر بر بهبودی شاخصها شامل تحصیلات، گروه مداخله، زمان بعد از مداخله، دریافت خدمات میانسالان و سفیر سلامت بودن، بود. البته در مورد "ارزیابی سرطان دهانه رحم" تاهل نیز جزء عوامل تاثیرگذار بود.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر، بیانگر اثربخشی برنامههای مداخلهای در بهبود خودارزیابی و خودمراقبتی برای پیشگیری و تشخیص زودرس از سرطان پستان و دهانه رحم است علیرغم اینکه محدودیتهایی ناشی از همه گیری کرونا ایجاد شده بود. بررسی اثرات درازمدت برنامه و ارائه آموزشهای مستمر پیشنهاد میشود.
نوع مطالعه:
مورد ـ شاهدی |
موضوع مقاله:
سنجش سلامت دریافت: 1404/2/30 | پذیرش: 1404/11/21 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/2/6 | انتشار: 1405/2/16