مقدمه: از منظر آموزش مبتنی بر شایستگی در علوم پزشکی، نظام آموزش علوم پزشکی وظیفه دارد دانش‌آموختگانی برخوردار از شایستگی‌های گوناگونی تربیت نماید تا بتوانند پاسخگوی نیازهای گیرندگان خدمات سلامت با رویکردی کل‌نگر باشند. با نهادینه شدن سلامت معنوی به‌عنوان بخشی از سلامت انسان، اهمیت پرداختن به این مبحث در برنامه‌های آموزشی بیش از پیش نمایان شده است. با وجود ضرورت آموزش در این زمینه، برنامه نظام‌مندی برای توسعه شایستگی‌های مورد نیاز در زمینه سلامت معنوی در کشور وجود ندارد، اما پیش از تدوین چنین برنامه‌ای، لازم است به این پرسش پاسخ داده شود که چه شایستگی‌هایی باید به‌عنوان اهداف فرایند آموزش علوم پزشکی در نظر گرفته شود؟ این مطالعه با هدف تبیین وضعیت مطلوب دانش‌آموختگان از منظر شایستگی‌های دینی و معنوی طراحی و اجرا شده است.
مواد و روش کار: مطالعه از نوع ترکیبی و مشتمل بر دو مرحله کیفی و کمّی بود که در مرحله کیفی، پس از بررسی اولیه منابع و متون مرتبط، دیدگاه‌های جمعی از صاحب‌نظران و اساتید علوم پزشکی از طریق مصاحبه عمیق نیمه‌ساختار یافته گردآوری شد و با تحلیل محتوای مصاحبه‌ها، ضمن تدوین چارچوب مفهومی مطالعه، فهرستی از شایستگی‌های دینی و معنوی استخراج شد. در مرحله کمی، پیش‌نویس شایستگی‌های دینی و معنوی دانش‌آموختگان علوم پزشکی در اختیار تعدادی از خبرگان قرار گرفت و با جمع‌بندی دیدگاه‌های مشارکت‌کنندگان، اعتبار لیست شایستگی‌ها مورد تأیید قرار گرفت.
یافته‌ها: حاصل این مطالعه تدوین چارچوب مفهومی شایستگی‌های دینی و معنوی در سه حیطه معرفت دینی و معنوی، گرایش دینی و معنوی و عملکرد دینی و معنوی و در ساحت‌های فردی و اجتماعی و حرفه‌ای بود. همچنین، فهرست شایستگی‌های دینی و معنوی دانش‌آموختگان علوم پزشکی در 58 بند مورد تأیید قرار گرفت.
نتیجه‌گیری: توسعه شایستگی‌های دینی و معنوی جزئی ضروری از برنامه‌های آموزشی علوم پزشکی است که توجه شایسته به آن در تمامی حیطه‌ها، تربیت دانش‌آموختگان توانمند، ارتقای سطح آموزش علوم پزشکی و به‌تبع آن، بهبود نظام ارائه خدمات سلامت در کشور را درپی‌دارد.