دوره 25، شماره 6 - ( آذر ـ دی 1405 )
جلد 25 شماره 6 صفحات 960-957 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mohamadzadeh Tabrizi Z, Heydari A. Ethical dimensions of artificial intelligence in nursing. Payesh 2026; 25 (6) :957-960
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-3069-fa.html
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-3069-fa.html
محمدزاده تبریزی زهره، حیدری عباس. ابعاد اخلاقی هوش مصنوعی در پرستاری. پایش. 1405; 25 (6) :957-960
1- دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده: (339 مشاهده)
سردبیر محترم
ادغام فزاینده هوش مصنوعی در نظام‌های سلامت، حرفه پرستاری را با تحولی فناورانه و در عین حال اخلاقی مواجه ساخته است. اگرچه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی موجب ارتقای دقت، کارایی و پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی می‌شوند، اما پیامدهای اخلاقی آن‌ها در زمینه حریم خصوصی بیماران، مسئولیت حرفه‌ای و تصمیم‌گیری اخلاقی همچنان محل بحث است. در این مطالعه، با مرور نظام‌مند مطالعات منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه‌های معتبر علمی، شواهد تجربی مرتبط با ابعاد اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در پرستاری بررسی شد. یافته‌ها نشان می‌دهد نگرانی درباره محرمانگی داده‌ها، ابهام در مرز پاسخ‌گویی حرفه‌ای و وابستگی احتمالی به تصمیمات الگوریتمی از مهم‌ترین چالش‌ها هستند. در عین حال، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند استدلال اخلاقی و خودآگاهی حرفه‌ای را تقویت کند. با وجود این، فقدان چارچوب‌های شفاف حکمرانی اخلاقی و سیاست‌های روشن تقسیم مسئولیت، استفاده ایمن و اخلاق‌مدار از این فناوری را با محدودیت مواجه ساخته است. توسعه آموزش اخلاق دیجیتال، تدوین سیاست‌های پاسخ‌گویی مشترک و پژوهش‌های طولی در محیط‌های بالینی از اولویت‌های راهبردی آینده محسوب می‌شود.
ادغام فزاینده هوش مصنوعی در نظام‌های سلامت، حرفه پرستاری را با تحولی فناورانه و در عین حال اخلاقی مواجه ساخته است. اگرچه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی موجب ارتقای دقت، کارایی و پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی می‌شوند، اما پیامدهای اخلاقی آن‌ها در زمینه حریم خصوصی بیماران، مسئولیت حرفه‌ای و تصمیم‌گیری اخلاقی همچنان محل بحث است. در این مطالعه، با مرور نظام‌مند مطالعات منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه‌های معتبر علمی، شواهد تجربی مرتبط با ابعاد اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در پرستاری بررسی شد. یافته‌ها نشان می‌دهد نگرانی درباره محرمانگی داده‌ها، ابهام در مرز پاسخ‌گویی حرفه‌ای و وابستگی احتمالی به تصمیمات الگوریتمی از مهم‌ترین چالش‌ها هستند. در عین حال، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند استدلال اخلاقی و خودآگاهی حرفه‌ای را تقویت کند. با وجود این، فقدان چارچوب‌های شفاف حکمرانی اخلاقی و سیاست‌های روشن تقسیم مسئولیت، استفاده ایمن و اخلاق‌مدار از این فناوری را با محدودیت مواجه ساخته است. توسعه آموزش اخلاق دیجیتال، تدوین سیاست‌های پاسخ‌گویی مشترک و پژوهش‌های طولی در محیط‌های بالینی از اولویت‌های راهبردی آینده محسوب می‌شود.
نوع مطالعه: نامه به سردبیر |
موضوع مقاله:
مدیریت خدمات بهداشتی درمانی
دریافت: 1404/10/1 | پذیرش: 1404/11/28 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/6/29 | انتشار: 1405/7/18
دریافت: 1404/10/1 | پذیرش: 1404/11/28 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/6/29 | انتشار: 1405/7/18
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |