مقدمه: با توجه به وجود گزارش­ های متفاوت در خصوص میزان سواد سلامت و محدودیت مطالعات انجام شده در خصوص اتخاذ رفتارهای پیشگیرانه از پوسیدگی دندان در بین نوجوانان و نظر به اهمیت سلامت دانش ­آموزان به عنوان قشر مهمی از جامعه، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین سواد سلامت و اتخاذ رفتارهای پیشگیرانه از پوسیدگی دندان در بین آنها ­انجام ­شد.
مواد و روش ­کار: در این پژوهش مقطعی (توصیفی-تحلیلی)، ۲۴۰ نفر از دانش­ آموزان مقطع دوره دوم متوسطه شهر قاین در سال تحصیلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۳ از طریق نمونه­ گیری چندمرحله­ ای تصادفی برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ­ها شامل مشخصات جمعیت ­شناختی و زمین ه­ای، پرسشنامه سنجش سواد سلامت نوجوانان (HELMA) و ابزار سنجش رفتارهای پیشگیری کننده از پوسیدگی دندان بود. داده­ ها با به­ کارگیری نسخه ۲۳ نرم افزار SPSS و آمارهای توصیفی و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. ضمناً سطح معنی داری در این مطالعه، کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد.
یافته­ ها: میانگین و انحراف معیار نمره اتخاذ رفتارهای پیشگیرانه از پوسیدگی دندان بین دانش ­آموزان برابر با ۰/۲۵۸±۶/۴۱۲ از ۱۴ بود و در سطح نامطلوبی قرار داشت. همچنین میانگین و انحراف معیار نمره سواد سلامت برابر با  ۳/۲۵۸±۵۴/۶۲۵ از ۱۰۰ بود و در سطح محدودی قرار داشت. طبق نتایج حاصل از رگرسیون لجستیک، متغیرهای شاخص توده بدنی، وضعیت اقتصادی خانواده و سواد سلامت از عوامل موثر بر اتخاذ رفتارهای پیشگیری کننده از پوسیدگی دندان بودند.
نتیجه‌گیری: اتخاذ رفتارهای پیشگیری کننده از پوسیدگی دندان در بین دانش ­آموزان با شاخص توده بدنی پایین، دارای خانواده با وضعیت اقتصادی نامطلوب و دارای سواد سلامت ناکافی، کمتر بود. لذا پیشنهاد می ­شود در طراحی برنامه­ های آموزشی جهت ارتقای اتخاذ رفتارهای پیشگیری کننده از پوسیدگی دندان بین دانش ­آموزان، به ارتقای سواد سلامت دانش ­آموزان مذکور توجه بیشتری مبذول گردد.