مقدمه: فرزندآوری، به عنوان یکی از مسائل مهم اجتماعی و جمعیتی، متأثر از عوامل گوناگون فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی است. در ایران، تغییرات نگرشی و فرهنگی به ویژه در میان جوانان و دانشجویان به کاهش تمایل به فرزندآوری منجر شده است. این مطالعه با هدف بررسی نگرش دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد نسبت به فرزندآوری و عوامل مؤثر بر آن انجام شده است.
مواد و روش کار: این مطالعه مقطعی در سال ۱۴۰۳ بر روی ۴۷۰ نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد در دانشکده‌های پزشکی، دندانپزشکی، داروسازی، پرستاری، علوم پیراپزشکی و توانبخشی، بهداشت و طب ایرانی و مکمل انجام شد. نمونه‌گیری به روش طبقه‌ای صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد نگرش به فرزندآوری که دارای ابعاد اقتصادی، فرهنگی-اجتماعی، اعتقادی و جسمانی-هویت شناختی است، گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۰۱۶ انجام شد. داده‌های به دست آمده با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل، آنوا، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون با سطح معنی‌داری کمتر از ۵ درصد مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: در این مطالعه، ۵۱ درصد دانشجویان زن، ۷۸ درصد مجرد و ۵۳ درصد در رشته پزشکی تحصیل می‌کردند. میانگین نمره کلی نگرش به فرزندآوری ۱۷۹/۰۸ (انحراف معیار۲۹/۱۳) و میانه آن ۱۷۴ بود. نتایج نشان داد که ۴۱/۸ درصد از دانشجویان نگرش مثبت به فرزندآوری داشتند. دانشجویان متأهل در مقایسه با مجردها در ابعاد اعتقادی، فرهنگی- اجتماعی و نمره کلی، نگرش مثبت‌تری داشتنددر حالی که دانشجویان جداشده پایین‌ترین نمرات را به ویژه در بعد اقتصادی کسب کردند. زنان در ابعاد اقتصادی و فرهنگی- اجتماعی و نمره کلی نگرش بالاتری نسبت به مردان داشتند، اما در ابعاد اعتقادی و جسمانی-هویت‌شناختی تفاوت معنادار بین دو جنس مشاهده نشد. دانشجویان غیرپزشکی در مقایسه با دانشجویان پزشکی، نمره کلی و بعد اعتقادی بالاتری نشان دادند. در تحلیل رگرسیون، دو متغیر وضعیت تأهل، تعداد فرزند و رشته تحصیلی به عنوان عوامل مرتبط معنادار با نگرش کلی شناسایی شدند.
نتیجه‌گیری: نگرش دانشجویان به فرزندآوری بیشتر تحت تأثیر وضعیت تأهل، تجربه داشتن فرزند و رشته تحصیلی قرار دارد؛ داننشجویان متأه، زنان و دانشجویان غیرپزشکی نگرش مثبت‌تری به فرزندآوری داشتند. با توجه به نگرش نه‌چندان مطلوب و غلبه نگرانی‌های اقتصادی، طراحی مشوق‌های مالی و حمایت‌های روانی-اجتماعی به ویژه برای دانشجویان مجرد، جداشده و مردان که نگرش کم‌مطلوب‌تری داشتند، ضروری است.