یکشنبه 28 دی 1399
OPEN ACCESS
بهمن ـ اسفند                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.YAZD.REC.1399.026

XML English Abstract Print


دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
چکیده:   (103 مشاهده)
مقدمه: تک ­فرزندی به منزله عاملی در باروری خیلی پایین، می ­تواند جمعیت را در آینده با مشکل نرخ رشد منفی و عدم جایگزینی روبرو سازد. در مطالعه حاضر تلاش شد که شیوع و تعیین­ کننده­ های رفتار تک­ فرزندی در بین زنان استان فارس مطالعه شود.
مواد و روش کار: تحقیق حاضر با استفاده از روش تحلیل ثانویه 2 درصد از داده­ های خام سرشماری سال 1395 انجام شد. جامعه آماری شامل زنان دارای همسر 49-15 ساله­ با حداقل یک فرزند بود که تعداد 15076 نفر از آنها مورد بررسی قرار گرفت. مشخصه­ های فردی و سکونتی به­ عنوان متغیرهای مستقل استفاده شدند. برای تحلیل داده­ ها از نرم افزار SPSS نسخه 20 بهره برد شده است.
یافته ها: احتمال تک­ فرزندی در بین زنان با تحصیلات دانشگاهی و شاغل بیشتر از زنان با دیگر سطوح تحصیلی و خانه­ دار بود. سکونت در منازل آپارتمانی، استیجاری و نیز افزایش تعداد خانوارهای ساکن در یک مکان احتمال تک ­فرزندی را به­ طور معنی­ دار افزایش داده است. افزایش مساحت زیربنای واحد مسکونی به کاهش معنی­ دار در احتمال تک­ فرزندی انجامیده است.
نتیجه گیری: یکی از سیاست­ های لازم جمعیتی برای تحقق باروری بالاتر از یک ­فرزند و رسیدن به باروری سطح جانشینی در استان، توجه به سیاست­ های حوزه مسکن خواهد بود. تداوم روند وضعیت فعلی مسکن می­ تواند سطح فعلی فرزندآوری استان را به سمت شیوع بیشتر تک ­فرزندی سوق دهد.
متن کامل [PDF 579 kb]   (27 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پزشکی اجتماعی
دریافت: 1399/9/8 | پذیرش: 1399/9/29 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1399/10/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پایش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Payesh (Health Monitor)

Designed & Developed by : Yektaweb