Mendeley  

Zotero  

Aleemran S A. The effect of economic growth and its instability on life expectancy in Iran. Payesh 2026; 25 (3) :309-317
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-2706-fa.html

مقدمه: امید به زندگی یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت و برآیند عوامل مختلف اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و غیره است. هرچه شاخص‌های بهداشتی و درمانی بهبود یابد باعث افزایش امید به زندگی خواهد شد. بنابراین این شاخص یکی از شاخص‌های سنجش پیشرفت و عقب ماندگی کشورها محسوب می‌شود. بر این اساس پژوهش حاضر به دنبال بررسی تأثیر رشد اقتصادی و بی‌ثباتی آن بر امید به زندگی در ایران بود.
مواد و روش کار: این مطالعه از نوع علی- تحلیلی و هدف آن کاربردی بود. آمار و داده‌های مربوط به متغیرهای به ­کاربرده شده در پژوهش نیز از بانک اطلاعات سری‌های زمانی اقتصادی بانک مرکزی ایران و شاخص‌های توسعه‌ی جهان استخراج شده ‌است. ابزار اقتصادسنجی مورد استفاده در پژوهش، نرم‌افزار EViews نسخه‌ ۱۳ و روش‌های اقتصادسنجی به کار برده شده در پژوهش، روش گارچ نمایی و روش جوهانسن- جوسیلیوس بوده و دامنه‌ی زمانی پژوهش فاصله­ی زمانی فصل اول سال ۱۳۹۰ تا فصل چهارم سال ۱۴۰۲ و قلمرو مکانی پژوهش نیز کشور ایران است.
یافته‌ها: نتایج نشان داد در بلندمدت، یک درصد افزایش در متغیر تولید ناخالص داخلی باعث افزایش ۲/۱۳ درصد در امید به زندگی شده و یک درصد افزایش در متغیر بی‌ثباتی رشد اقتصادی باعث کاهش ۱۱/۶۲ درصد در امید به زندگی می‌شود.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از پژوهش، پیشنهاد می‌شود که سیاست‌گذاران اقتصادی از طریق اعمال سیاست‌های مناسب در جهت افزایش رشد اقتصادی و کاهش بی‌ثباتی آن، گامی مؤثر در جهت ارتقای سطح سلامت بردارند.