پنجشنبه 3 تیر 1400
OPEN ACCESS
دوره 6، شماره 4 - ( پاییز 1386 )                   جلد 6 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Behjati Ardakani Z., Abbasi Shavazi M.J., Shidfar F., Moeini M., Akhondi M.M.. The effect of ageing on natural and artificial reproduction. Payesh. 2007; 6 (4)
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-683-fa.html
زهره بهجتی اردکانی ، محمدجلال عباسی شوازی ، فاطمه شیدفر ، فاطمه شیدفر ، محمدمهدی آخوندی . تأثیر افزایش سن در باروری و باروری جایگزین. پایش. 1386; 6 (4)

URL: http://payeshjournal.ir/article-1-683-fa.html


چکیده:   (4436 مشاهده)
ناباروري يكي از مشكلات فردي و اجتماعي است كه صرف هزينه‌‌هاي گزافي را جهت درمان طلب كرده و مي‌تواند باعث از هم گسيختگي ثبات خانواده گردد. پيشرفت روش‌هاي باروري جايگزين خصوصاً طي دهه اخير، ايجاد بارداري را در زنان نابارور امكان‌پذير ساخته است. گرچه اين روش‌ها در ابتدا براي درمان زنان در سنين پايين و قبل از يائسگي به كار مي‌رفت، اما امروزه استفاده روزافزون از روش‌هايي مانند اهداي گامت، بارداري را در زنان حتي بعد از سن يائسگي امكان‌پذير ساخته است. روش اهداي گامت مسائل بحث بر‌انگيز زيادي را مطرح كرده است. يكي از سؤالات مهم مطرح، ايجاد يا عدم ايجاد محدوديت سني براي زنان جهت استفاده از اين روش مي‌باشد. با توجه به اهميت موضوع در اين مطالعه به بررسي تأثير افزايش سن در باروري و روش‌هاي جايگزين باروري مي‌پردازيم.
پژوهش حاضر، از نوع مطالعات توصيفي ـ تحليلي است كه با توجه به جوانب مختلف باروري در سنين بالا به مقايسه سياست‌ها و نگرش‌هاي مختلف نيز پرداخته است. در ابتدا تغييرات توانايي توليدمثل زنان در طول زمان و اثرات افزايش سن بر روي نتايج حاصل از روش‌هاي كمك باروري مورد توجه قرار گرفته است و سپس تأثيرات باروري و داشتن فرزند در سنين بالا در ابعاد پزشكي، اجتماعي و رواني بررسي شده و در نهايت با توجه به نتايج و مطالعات انجام گرفته و شرايط جامعه ايران دسترسي زنان مسن به فناوري‌هاي نوين باروري مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج اين مطالعه بيانگر تفاوت سياست‌ گذاري‌ها در ارتباط با افزايش سن و نتايج حاصل از روش‌هاي باروري شخص ثالث در جوامع مختلف است. اين سياست گذاري‌ها بر اساس سطح دسترسي به رفاه اجتماعي در جامعه و سيستم‌هاي حمايتي، اميد زندگي و شرايط جسمي، اقتصادي و اجتماعي فرد متغير است. به نظر مي‌رسد در ايران با توجه به شرايط فعلي حداكثر سن استفاده‌كنندگان از روش‌هاي باروري جايگزين تا همان سن باروري طبيعي يعني 50 سال در نظر گرفته شود و از ورود زنان بالاي 50 سال به فرآيند درمان ناباروري جلوگيري به عمل آيد. محدوديت سني فرد مي‌تواند با توجه به شرايط جسمي، اقتصادي و اجتماعي وي و پس از انجام مشاوره در صورت داشتن شرايط لازم افزايش يا كاهش يابد. از طرفي لازم است به تمامي زنان مسن استفاده كننده از اين روش‌ها آموزش لازم در رابطه با فرزندآوري در سنين بالا و پيامدهاي احتمالي آن براي خود و فرزندان داده شود.
واژه‌های کلیدی: باروری، باروری جایگزین، سن
متن کامل [PDF 352 kb]   (6724 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پزشکی
پذیرش: 1397/9/7 | انتشار: 1386/7/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به پایش می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Payesh (Health Monitor)

Designed & Developed by : Yektaweb