دوره 25، شماره 2 - ( فروردین ـ اردیبهشت 1405 )
جلد 25 شماره 2 صفحات 270-261 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.AJUMS.REC.1400.278
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Babaei Heydarabadi A, Zarei J, Fatahiasl J, Kaydani G A, Shirali B, Amirrajab N. Investigating the effect of close-up educational videos on teaching laboratory and practical courses at the undergraduate level. Payesh 2026; 25 (2) :261-270
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-2663-fa.html
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-2663-fa.html
بابایی حیدرآبادی اکبر، زارعی جواد، فتاحی اصل جعفر، کایدانی غلامعباس، شیرالی بهشته، امیررجب نسرین. تاثیر استفاده از شیوه فیلم برداری کلوز آپ برای تدریس دروس آزمایشگاهی و عملی در مقطع کارشناسی. پایش. 1405; 25 (2) :261-270
اکبر بابایی حیدرآبادی1 
، جواد زارعی2 ، جعفر فتاحی اصل3 ، غلامعباس کایدانی4 ، بهشته شیرالی5 ، نسرین امیررجب*6
، جواد زارعی2 ، جعفر فتاحی اصل3 ، غلامعباس کایدانی4 ، بهشته شیرالی5 ، نسرین امیررجب*6
1- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران
2- گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
3- گروه تکنولوژی پرتوشناسی و علوم پرتوی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
4- گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
5- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
6- مرکز مطالعات و توسعه آموزش، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
2- گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
3- گروه تکنولوژی پرتوشناسی و علوم پرتوی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
4- گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
5- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
6- مرکز مطالعات و توسعه آموزش، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
چکیده: (79 مشاهده)
مقدمه: در دوره پاندمی کووید ۱۹ یکی از چالش های آموزش مجازی، ارائه دروس عملی و آزمایشگاهی به خصوص در رشته های علوم پزشکی به صورت مجازی بود که در همین راستا، مطالعه ای با هدف طراحی، اجرا و ارزیابی استفاده از شیوه فیلمبرداری کلوزآپ (Close up) برای تدریس دروس آزمایشگاهی و عملی مقطع کارشناسی انجام شد.
مواد و روش کار: این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی با مداخله آموزشی بود که در سال ۱۴۰۰ در دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گردید. در این مطالعه کلیه مواد و وسایل مورد نیاز جهت آموزش واحد عملی، مشابه کلاس حضوری (عملی) دانشجویان تهیه گردید و به روش فیلمبرداری کلوزآپ از فرایند انجام کار عملی توسط استاد همراه با توضیح وی فیلمبرداری شد. سپس فیلم ها در سامانه مدیریت آموزش مجازی نوید بارگذاری گردیدند. در ادامه دانشجوها در چهار گروه دسته بندی شدند. گروه اول (ورودی سال پایین تر) که درس را قبل از پاندمی COVID-۱۹ توسط همین مدرسین به شکل حضوری گذارنده بودند، گروه دوم (۱۰۰ درصد مجازی)، گروه سوم (۸۰ درصد مجازی، ۲۰ درصد حضوری) و گروه چهارم (۵۰ درصد مجاری و ۵۰ درصدی حضوری) بوند. سپس میانگینکل نمره هرگروه در درس مربوطه و دیدگاه دانشجویان مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: بالاترین میانگین (انحراف معیار) نمره درسی ۱۶/۶۷ (۲/۵۴ ±) مربوط به گروه آموزشی چهارم و کمترین نمره (۱۴/۱ با انحراف معیار ۲/۸۵ ±) مربوط بهگروه دوم بود. در نهایت، اختلاف میانگین نمره دانشجویان بین دو گروه مداخله آموزشی اول و دوم و نیز بین دو گروه اول و سوم معنیدار نبود، اما در بین دو گروه اول و چهارم اختلاف معنی دار مشاهده شد. نتایج حاصل از نظرسنجی از دانشجویان نشان دادکه میزان علاقمندی و رضایت دانشجویان از شیوه ارائه محتوا بصورت فیلم ضبط شده جهت ایجاد مهارت بالینی، ۵۰ درصد بود.
نتیجه گیری: وضعیت یادگیری دانشجویان در آموزش ترکیبی (حضوری- مجازی) بهتر از سایر روش ها بود. بنابراین آموزش بصورت صرفا مجازی نمی تواند پاسخگوی دانشجویان باشد و باید از فرصت های آموزش مجازی به صورت ترکیبی، متناسب با نوع درس و شرایط آموزشی بهره برد.
مواد و روش کار: این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی با مداخله آموزشی بود که در سال ۱۴۰۰ در دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام گردید. در این مطالعه کلیه مواد و وسایل مورد نیاز جهت آموزش واحد عملی، مشابه کلاس حضوری (عملی) دانشجویان تهیه گردید و به روش فیلمبرداری کلوزآپ از فرایند انجام کار عملی توسط استاد همراه با توضیح وی فیلمبرداری شد. سپس فیلم ها در سامانه مدیریت آموزش مجازی نوید بارگذاری گردیدند. در ادامه دانشجوها در چهار گروه دسته بندی شدند. گروه اول (ورودی سال پایین تر) که درس را قبل از پاندمی COVID-۱۹ توسط همین مدرسین به شکل حضوری گذارنده بودند، گروه دوم (۱۰۰ درصد مجازی)، گروه سوم (۸۰ درصد مجازی، ۲۰ درصد حضوری) و گروه چهارم (۵۰ درصد مجاری و ۵۰ درصدی حضوری) بوند. سپس میانگینکل نمره هرگروه در درس مربوطه و دیدگاه دانشجویان مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: بالاترین میانگین (انحراف معیار) نمره درسی ۱۶/۶۷ (۲/۵۴ ±) مربوط به گروه آموزشی چهارم و کمترین نمره (۱۴/۱ با انحراف معیار ۲/۸۵ ±) مربوط بهگروه دوم بود. در نهایت، اختلاف میانگین نمره دانشجویان بین دو گروه مداخله آموزشی اول و دوم و نیز بین دو گروه اول و سوم معنیدار نبود، اما در بین دو گروه اول و چهارم اختلاف معنی دار مشاهده شد. نتایج حاصل از نظرسنجی از دانشجویان نشان دادکه میزان علاقمندی و رضایت دانشجویان از شیوه ارائه محتوا بصورت فیلم ضبط شده جهت ایجاد مهارت بالینی، ۵۰ درصد بود.
نتیجه گیری: وضعیت یادگیری دانشجویان در آموزش ترکیبی (حضوری- مجازی) بهتر از سایر روش ها بود. بنابراین آموزش بصورت صرفا مجازی نمی تواند پاسخگوی دانشجویان باشد و باید از فرصت های آموزش مجازی به صورت ترکیبی، متناسب با نوع درس و شرایط آموزشی بهره برد.
نوع مطالعه: مطالعه نیمه تجربی |
موضوع مقاله:
پزشکی اجتماعی
دریافت: 1403/7/4 | پذیرش: 1404/9/2 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/22 | انتشار: 1405/2/1
دریافت: 1403/7/4 | پذیرش: 1404/9/2 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/22 | انتشار: 1405/2/1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |