مقدمه: ارتقای سواد سلامت روان می‌تواند تاثیر قابل توجهی بر دانش، نگرش، باورها و روش‌های درخواست کمک داشته باشد. این تاثیر می‌تواند به پیشگیری، شناسایی، درمان و مدیریت اختلالات سلامت روان کمک کند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تاثیر مداخله آموزشی حضوری با مجازی برسواد سلامت روانی معلمان مدارس ابتدایی شهر سنندج بود.
مواد و روش کار: این پژوهش به روش مداخله ای در رابطه با ۱۹۸ نفر از معلمان مدارس ابتدایی شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام شد. نمونه ها در سه گروه؛۶ خوشه در گروه آموزش حضوری (۶۹ معلم)، ۶ خوشه در گروه آموزش مجازی (۶۴ معلم) و ۶ خوشه در گروه کنترل (۶۵ معلم) قرار گرفتند. محتوای آموزشی در گروه مداخله مجازی در سه جلسه، در دو هفته پیاپی در پیام رسان شاد بارگذاری شد و در گروه مداخله حضوری طی دو هفته، سه جلسه آموزشی حضوری ۲ ساعته برگزارگردید. سواد سلامت روان معلمان قبل، بعد و یک ماه پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه سواد سلامت روان ارزیابی شد. داده ها با نرم افزار SPSS.۲۲ تجزیه تحلیل شد. سطح معنی دار ۰۵/. در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که در گروه آموزش حضوری، میانگین نمره سواد سلامت روان قبل از مداخله (۱۰/۱±۷۹/۹) بود که پس از مداخله به (۱۰/۸±۸۹/۶) افزایش یافت و در مرحله پیگیری به (۱۲/۱±۸۳/۶) رسید (مقدار ۰/۰۰۱=P). در گروه آموزش مجازی، میانگین نمره قبل از مداخله (۹/۰±۸۲/۳) بود و پس از مداخله به (۱۴/۱±۹۱/۹) افزایش یافته و در مرحله پیگیری به میزان (۱۵/۰±۸۶/۰) رسید (مقدار ۰/۰۰۰۱=P)؛ اما در گروه کنترل، تفاوت معنی‌دار در میانگین نمره‌های سواد سلامت روان قبل و بعد از مداخله مشاهده نشد.
 نتیجه گیری: مداخلات آموزشی، چه به صورت حضوری و چه به صورت مجازی، تاثیر مثبت و معنی دار بر سواد سلامت روان و آگاهی معلمان ابتدایی داشت. این نتایج نشان می دهد که آموزش های مربوط به سلامت روان می تواند به ارتقای سواد سلامت روان معلمان کمک کند.