fa بررسی مورد-شاهدی عوامل خطر عقب ماندگی ذهنی متوسط در کودکان 14-5 ساله بندرعباس توصیفی Descriptive مطالعه حاضر برای تعیین عوامل خطر عقب ماندگی متوسط ذهنی در بندرعباس صورت گرفته است. در این مطالعه که از نوع مورد-شاهدی است، 93 بیمار با تعداد مشابهی از شاهدهای بیمارستانی که از نظر سنی به صورت گروهی همسان بودند، مقایسه شده و نسبت شانس متغیرهای مستقل (نسبت فامیلی والدین، تفاوت سنی کودک مورد نظر با فرزند قبلی و بعدی خانواده، سن مادر هنگام زایمان، محل زایمان، مراقبت های دوران بارداری، سابقه وجود فرد مبتلا به عقب ماندگی ذهنی در خانواده و بستگان، وضعیت اقتصادی-اجتماعی خانواده) برای وقوع عقب ماندگی متوسط برآورد گردید. داده ها نیز با استفاده از روش های مربع کای و رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شدند. نتایج مطالعه نشان داد که رابطه معنی داری بین &rdquo;فاصله تولد فرزند بعدی&ldquo; با عقب ماندگی ذهنی متوسط وجود دارد. همچنین نسبت شانس برآورد شده برای فاصله تولد کمتر از سه سال 3.5 (با فاصله اطمینان 95 درصد: 1.7 تا 7.0) برآورد شد. در نهایت توسعه برنامه های تنظیم خانواده و رعایت فاصله مناسب بین تولد فرزندان به منظور کاهش عقب ماندگی ذهنی در منطقه توصیه می شود. ضمن آن که جهت تعیین نقش عوامل ژنتیکی و ناهنجاری های کروموزومی غیر ارثی بایستی مطالعات بیشتری صورت پذیرد. <div style="text-align: justify;">Objective(s): This study was conducted to determine risk factors of &nbsp;midlevel mental retardation in<br> Bandar Abbas, Iran.<br> Material & Methods: In a case control study 93 cases were compared with similar number of hospital controls. Cases and controls were matched for age group. The Odds Ratio of independent variables (i.e. familial relation between parents, birth interval to later and former children, mother age in delivery, place of delivery, antenatal cares, family history of mental retardation, socio-economic status of family) for developing midlevel mental retardation were estimated. Chi square and logistic regression were performed to analyze data.<br> Results: Determinant of midlevel mental retardation in this study was &quot;time interval to birth of next child&quot;. Estimated Odds Ratio for &quot;less than three year&#39;s interval&quot; was 3.5 (95%CI= 1.7-7.0).<br> Conclusion: &nbsp;Improving family planning programs and child spacing can be suggested to reduce midlevel mental retardation in this region. Further investigations are needed to determine the role of genetic and non-genetic chromosal abnormalities.</div> اپیدمیولوژی, مطالعه مورد-شاهد, عقب ماندگی ذهنی متوسط, ایران Epidemiology, Case- control study, Midlevel Mental Retardation, Iran 39 47 http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-201&slc_lang=fa&sid=1 Madjdzadeh S.R سیدرضا مجدزاده 10031947532846009677 10031947532846009677 Yes Ziaei P پروین ضیایی 10031947532846009678 10031947532846009678 No Hatamizadeh N نیکتا حاتمی زاده 10031947532846009679 10031947532846009679 No Farshidi S.h شهلا فرشیدی 10031947532846009680 10031947532846009680 No Vaseghi S ساناز واثقی 10031947532846009681 10031947532846009681 No Golestan B بنفشه گلستان 10031947532846009682 10031947532846009682 No