<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Payesh (Health Monitor) Journal</title>
<title_fa>پایش</title_fa>
<short_title>Payesh</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://payeshjournal.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1680-7626</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-4536</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61882/payesh</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai>2008-4536</journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>14</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>همدلی و نحوه تنظیم هیجان شناختی در انواع خودشیفتگی</title_fa>
	<title>Empathy and cognitive emotion regulation in phenotypes of narcissism</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>توصیفی</content_type_fa>
	<content_type>Descriptive</content_type>
	<abstract_fa>شواهد موجود حاکي از وجود دو نوع مجزا از خودشيفتگي به شکل خودشيفتگي خودبزرگ‌بين و آسيب‌پذير مي‌باشد. هدف از مطالعه حاضر مقايسه ميزان همدلي و راهبردهاي تنظيم هيجان شناختي در اين دو نوع از خودشيفتگي و نيز مقايسه آنها با افراد فاقد ويژگي‌هاي خودشيفته‌وار بود. تعداد 90 نفر آزمودني از بين دانشجويان شاغل به تحصيل در دانشگاه‌هاي تهران که بر اساس غربالگري به وسيله پرسشنامه خودشيفتگي مرضي، در سه گروه 30 نفره داراي رگه‌هاي خودشيفتگي خودبزرگ‌بين، آسيب‌پذير و فاقد رگه‌هاي خودشيفتگي قرار مي‌گرفتند، توسط مقياس بهره همدلي و پرسشنامه تنظيم هيجان شناختي مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده‌ها به وسيله روش آماري تحليل واريانس چندراهه مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد  تنها در خرده‌مقياس سرزنش خود و فاجعه‌پنداري از خرده‌مقياس‌هاي پرسشنامه تنظيم هيجان شناختي بين هر دو گروه داراي رگه ‌هاي خودشيفتگي خودبزرگ‌بين و آسيب‌پذير، با گروه فاقد رگه‌ها تفاوت معنادار وجود دارد. در خرده‌مقياس‌ مثبت‌انديشي اين تفاوت تنها بين افراد داراي رگه‌هاي آسيب‌پذير با افراد عادي بود. در خرده‌مقياس‌هاي همدلي شناختي و واکنش‌پذيري عاطفي از خرده‌مقياس‌هاي مقياس بهره همدلي، بين افراد داراي رگه‌هاي خودشيفتگي خودبزرگ‌بين و افراد عادي تفاوت معنادار وجود داشت. تنها تفاوت معنادار بين افراد داراي دو نوع رگه‌هاي خودشيفتگي، در خرده‌مقياس همدلي شناختي به دست آمد. نتايج در حمايت از اين نظريه است که دو نوع خودشيفتگي را دو بروز متفاوت از يک آسيب‌شناسي مشابه مي‌داند که بر اساس کارکرد دفاعي فرد مي‌تواند به گونه‌هاي متفاوتي تظاهر يابد.&lt;/span&gt;
                    </abstract_fa>
	<abstract>Objective (s): The aim of this study was to compare empathy components and cognitive emotion regulation strategies in students with and without vulnerable and grandiose narcissistic traits.&lt;br&gt;Methods: In this cross sectional study, a sample of 90 students was selected using the Pathological Narcissistic Inventory. The Baron-Cohen Empathy Quotient Scale and the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire were used to collect data. The data were analyzed using MANOVA.&lt;br&gt;Results: The results showed that both students with grandiose and vulnerable narcissistic traits were significantly different in using 'self-blame and catastrophizing' emotion regulation strategies, compared to non-narcissistic students. Non-narcissistic students significantly used 'positive appraisal' strategies more than vulnerable students. There was a significant difference in cognitive empathy and emotional reactivity, between grandiose and non-narcissistic students. Vulnerable and grandiose students were significantly different only in cognitive empathy. &lt;br&gt;Conclusion: The findings provide support for the idea that grandiose and vulnerable narcissism are different expressions of the same pathology, and their expression depends on the individual defensive structure.</abstract>
	<keyword_fa>خودشیفتگی, خودبزرگ‌بین, آسیب‌پذیر, همدلی, تنظیم هیجان شناختی</keyword_fa>
	<keyword>Narcissism, Grandiosity, Vulnerability, Empathy, Cognitive Emotion Regulation</keyword>
	<start_page>239</start_page>
	<end_page>247</end_page>
	<web_url>http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-10-231&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khadije Zalpour</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خدیجه زال پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001000</code>
	<orcid>10031947532846001000</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Shahriar Shahidi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> شهریار شهیدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001001</code>
	<orcid>10031947532846001001</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Fariba Zarrani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> فریبا زرانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001002</code>
	<orcid>10031947532846001002</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Mohammad Ali Mazaheri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> محمد علی مظاهری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001003</code>
	<orcid>10031947532846001003</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Mahmood Heidari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa> محمود حیدری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846001004</code>
	<orcid>10031947532846001004</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
