<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Payesh (Health Monitor) Journal</title>
<title_fa>پایش</title_fa>
<short_title>Payesh</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://payeshjournal.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1680-7626</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-4536</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61882/payesh</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai>2008-4536</journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1394</year>
	<month>11</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2016</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>15</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>همدلی و نحوه تنظیم هیجان شناختی در انواع خودشیفتگی</title_fa>
	<title>Empathy and cognitive emotion regulation in narcissism</title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>توصیفی</content_type_fa>
	<content_type>Descriptive</content_type>
	<abstract_fa>شواهد موجود حاکی از وجود دو نوع مجزا از خودشیفتگی به شکل خودشیفتگی خودبزرگ&#8204;بین و آسیب&#8204;پذیر است. هدف از مطالعه حاضر مقایسه میزان همدلی و راهبردهای تنظیم هیجان شناختی در این دو نوع از خودشیفتگی و نیز مقایسه آنها با افراد فاقد ویژگی های خودشیفته وار بود. تعداد 90 نفر آزمودنی از بین دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه&#8204;های تهران که بر اساس غربالگری به وسیله پرسشنامه خودشیفتگی مرضی، در سه گروه 30 نفره دارای رگه&#8204;های خودشیفتگی خودبزرگ بین، آسیب پذیر و فاقد رگه&#8204;های خودشیفتگی قرار می&#8204;گرفتند، توسط مقیاس بهره همدلی و پرسشنامه تنظیم هیجان شناختی مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده&#8204;ها به وسیله روش آماری تحلیل واریانس چندراهه مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد تنها در خرده&#8204;مقیاس سرزنش خود و فاجعه&#8204;پنداری از خرده&#8204;مقیاس&#8204;های پرسشنامه تنظیم هیجان شناختی بین هر دو گروه دارای رگه &#8204;های خودشیفتگی خودبزرگ&#8204;بین و آسیب&#8204;پذیر، با گروه فاقد رگه&#8204;ها تفاوت معنادار وجود دارد. در خرده&#8204;مقیاس&#8204; مثبت&#8204;اندیشی این تفاوت تنها بین افراد دارای رگه&#8204;های آسیب&#8204;پذیر با افراد عادی بود. در خرده&#8204;مقیاس&#8204;های همدلی شناختی و واکنش&#8204;پذیری عاطفی از خرده&#8204;مقیاس&#8204;های مقیاس بهره همدلی، بین افراد دارای رگه&#8204;های خودشیفتگی خودبزرگ&#8204;بین و افراد عادی تفاوت معنادار وجود داشت. تنها تفاوت معنادار بین افراد دارای دو نوع رگه&#8204;های خودشیفتگی، در خرده&#8204;مقیاس همدلی شناختی به دست آمد. نتایج در حمایت از این نظریه است که دو نوع خودشیفتگی را دو بروز متفاوت از یک آسیب&#8204;شناسی مشابه می&#8204;داند که بر اساس کارکرد دفاعی فرد می&#8204;تواند به گونه&#8204;های متفاوتی تظاهر یابد.</abstract_fa>
	<abstract>Objective (s): The aim of this study was to compare empathy components and cognitive emotion regulation strategies in students with and without vulnerable and grandiose narcissistic traits.&lt;br&gt;
Methods: In this cross sectional study, a sample of 90 students was selected using the Pathological Narcissistic Inventory. The Baron-cohen Empathy Quotient Scale and Cognitive Emotion Regulation Questionnaire were also used to collect data. The data were analyzed using MANOVA.&lt;br&gt;
Results: The results showed that both students with grandiose and vulnerable narcissistic traits were significantly different in using &amp;#39;self-blame and catastrophizing&amp;#39; emotion regulation strategies, comparing to non-narcissistic students. Non-narcissistic student significantly use &amp;#39;positive appraisal&amp;#39; strategies more than vulnerable students. There was a significant difference in cognitive empathy and emotional reactivity, between grandiose and non-narcissistic students. Vulnerable and grandiose student were significantly different only in cognitive empathy.&lt;br&gt;
Conclusion: The findings provide support for this idea that grandiose and vulnerable narcissism are different expressions of the same pathology, and their expression depends on the individual defensive structure.</abstract>
	<keyword_fa>خودشیفتگی, خودبزرگ بین, آسیب پذیر, همدلی, تنظیم هیجان شناختی</keyword_fa>
	<keyword>Narcissism, Grandiosity, Vulnerability, Empathy, Cognitive Emotion Regulation</keyword>
	<start_page>53</start_page>
	<end_page>61</end_page>
	<web_url>http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-10-174&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khadije Zalpour</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خدیجه زال پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846005693</code>
	<orcid>10031947532846005693</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Shahriar Shahidi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شهریار شهیدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846005694</code>
	<orcid>10031947532846005694</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Fariba Zarrani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فریبا زرانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846005695</code>
	<orcid>10031947532846005695</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Mohammad Ali Mazaheri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمد علی مظاهری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846005696</code>
	<orcid>10031947532846005696</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name> Mahmood Heidari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمود حیدری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846005697</code>
	<orcid>10031947532846005697</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation> Department of Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
