مقدمه: بیماری عروق کرونر زودرس در مردان جوان، به دلیل تأثیر بر اوج فعالیت شغلی و مسئولیت‌های خانوادگی، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد. با وجود مطالعات متعدد بر روی عوامل خطر PCAD در ایران، ارزیابی اختصاصی کیفیت زندگی در مردان مبتلا به PCAD محدود است. این مطالعه با هدف بررسی کیفیت زندگی و عوامل مرتبط با آن در مردان مبتلا به انسداد زودرس عروق کرونر انجام شد.
مواد و روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی ۲۴۰ مرد مبتلا به PCAD (سن ۵۵ سال و کمتر سال و تنگی ۵۰ درصد و بیشتر در حداقل یک شریان کرونری اصلی بر اساس یافته‌های آنژیوگرافی) مراجعه‌کننده به سه مرکز درمانی (دو بیمارستان خصوصی و یک بیمارستان دولتی) در شهر تهران انجام شد. نمونه‌گیری به روش در دسترس بود. کیفیت زندگی با استفاده از نسخه فارسی معتبر پرسشنامه فرم کوتاه ۱۲ سوالی (SF-۱۲) ارزیابی گردید. از روش نمره‌دهی مبتنی بر هنجار با استفاده از نرم‌افزار امتیازدهی Metric Health Outcomes Quality استفاده شد و میانگین ۵۰ و انحراف معیار ۱۰ محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۱۶ تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۸/۷۴ ± ۴۳/۲۹ سال بود. میانگین (انحراف معیار) نمره خلاصه مؤلفه جسمی (PCS) برابر با (۱۰/۲۶) ۴۶/۲۵ و میانگین (انحراف معیار) نمره خلاصه مؤلفه روانی (MCS) برابر با (۱۱/۲۹) ۴۹/۲۹  بود. این مقادیر بیانگر وضعیت نسبتاً مطلوب‌تر سلامت روانی در مقایسه با سلامت جسمانی در بیماران مورد مطالعه است. همچنین، مطالعه نشان داد که سطح غیرنرمال لیپوپروتئین کم چگالی (LDL) با کاهش معنی‌دار هر دو مؤلفه جسمی و روانی کیفیت زندگی همراه است، در حالی که سطح HDL و طبقه‌بندی فشارخون ارتباط معنی‌دار با کیفیت زندگی نداشتند.
نتیجه ‌گیری: سطح غیرنرمال LDL قوی‌ترین عامل مرتبط با کاهش کیفیت زندگی در مردان مبتلا به PCAD است. کنترل مطلوب  LDL باید در اولویت درمانی این بیماران قرار گیرد. طراحی برنامه‌های جامع مراقبت قلبی با تأکید بر هر دو بعد جسمانی و روانی توصیه می‌شود.