دوره 25، شماره 2 - ( فروردین ـ اردیبهشت 1405 )
جلد 25 شماره 2 صفحات 200-187 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.BMSU.REC.1399.281
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mousavi S M, Zaboli R, Bahariniya S, Bahadori M K, Mehdizadeh P, Delavari A. Investigating factors affecting the length of stay of hospitalized patients in hospitals in the face of emerging epidemics. Payesh 2026; 25 (2) :187-200
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-2701-fa.html
URL: http://payeshjournal.ir/article-1-2701-fa.html
موسوی سید مسعود، زابلی روح اله، بهاری نیا سجاد، بهادری محمدکریم، مهدی زاده پریسا، دلاوری عبدالرضا. بررسی عوامل مؤثر بر طول مدت اقامت بیماران بستری در بیمارستان ها در مواجهه با اپیدمی های نوظهور. پایش. 1405; 25 (2) :187-200
سید مسعود موسوی1 
، روح اله زابلی2 ، سجاد بهاری نیا*3 ، محمدکریم بهادری2 ، پریسا مهدی زاده2 ، عبدالرضا دلاوری2
، روح اله زابلی2 ، سجاد بهاری نیا*3 ، محمدکریم بهادری2 ، پریسا مهدی زاده2 ، عبدالرضا دلاوری2
1- گروه مدیریت و اقتصاد سلامت، مرکز تحقیقات مدیریت و سیاستگذاری سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران
2- مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران
3- گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران
3- گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
چکیده: (74 مشاهده)
مقدمه: یکی از روشهای کاهش هزینه های بیمارستانی، تمرکز بر بهینه سازی طول مدت اقامت بیماران در بخشهای بستری است. بررسی طول مدت اقامت و عوامل موثر بر آن در بیماران مبتلا به اپیدمیهای نوظهور می تواند کمک شایانی به پیش بینی و سیاست گذاری بهینه تخت های مراقبت ویژه و شرایط احتمالی در شیوع سایر بیمارهای عفونی نماید. مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل مرتبط با طول مدت اقامت بیماران بستری در بیمارستان ها در مواجهه با اپیدمیهای نوظهور انجام شد.
مواد و روش کار: این مطالعه توصیفی - تحلیلی (مقطعی) در سال ۱۳۹۹ - ۱۴۰۰ انجام شد. جامعه پژوهش شامل پرونده بیماران کرونایی بستری شده در بیمارستان بقیه الله (عج) بود. ابزار گردآوری اطلاعات چک لیستی بود که توسط محقق طراحی شد. این چک لیست شامل ۶ بخش (اطلاعات دموگرافیک، وضعیت بیماری، سابقه تماس، سطح مراقبت، بیماری های زمینه ای و وضعیت بیمه) و ۴۷ متغیر بود. حجم نمونه نهایی حدود ۴۰۰ نفر تعیین شد. جهت تجزیه و تحیل داده ها از نرم افزار R استفاده شد.
یافته ها: میانگین (انحراف معیار) متغیرهای LOS و LOS_ICU به ترتیب ۶/۳۰ (۴/۴۵) و ۶/۶۳ (۵/۴) برآورد شد. نتایج نشان داد افرادی که فوت کردند مدت بیشتری در بیمارستان بستری بودند. بر اساس نمودار کاپلان مایر، احتمال بقای ۵، ۱۰ و ۲۰ روزه بیماران به ترتیب ۰/۹۸، ۰/۹۰ و ۰/۶۶ برآورد شد. عواملی مانند سن، وزن، بستری شدن در بخش ICU، بارداری، پذیرش در سطح CRP، سابقه دیابت، سابقه فشار خون، سابقه سکته مغزی، سابقه سیگار کشیدن، سابقه بیماری IHD، سابقه بدخیمی، سابقه بیماری های ریوی و سابقه بیماری های خودایمنی تاثیر مثبتی بر افزایش مدت اقامت بیماران مبتلا به کووید-۱۹ داشتند.
نتیجه گیری: پیشنهاد می شود برنامه های سیاستی ضروری در چارچوب بسته های کارآمد به منظور کاهش طول مدت اقامت بیماران در سطح کلان نظام سلامت تدوین شود.
مواد و روش کار: این مطالعه توصیفی - تحلیلی (مقطعی) در سال ۱۳۹۹ - ۱۴۰۰ انجام شد. جامعه پژوهش شامل پرونده بیماران کرونایی بستری شده در بیمارستان بقیه الله (عج) بود. ابزار گردآوری اطلاعات چک لیستی بود که توسط محقق طراحی شد. این چک لیست شامل ۶ بخش (اطلاعات دموگرافیک، وضعیت بیماری، سابقه تماس، سطح مراقبت، بیماری های زمینه ای و وضعیت بیمه) و ۴۷ متغیر بود. حجم نمونه نهایی حدود ۴۰۰ نفر تعیین شد. جهت تجزیه و تحیل داده ها از نرم افزار R استفاده شد.
یافته ها: میانگین (انحراف معیار) متغیرهای LOS و LOS_ICU به ترتیب ۶/۳۰ (۴/۴۵) و ۶/۶۳ (۵/۴) برآورد شد. نتایج نشان داد افرادی که فوت کردند مدت بیشتری در بیمارستان بستری بودند. بر اساس نمودار کاپلان مایر، احتمال بقای ۵، ۱۰ و ۲۰ روزه بیماران به ترتیب ۰/۹۸، ۰/۹۰ و ۰/۶۶ برآورد شد. عواملی مانند سن، وزن، بستری شدن در بخش ICU، بارداری، پذیرش در سطح CRP، سابقه دیابت، سابقه فشار خون، سابقه سکته مغزی، سابقه سیگار کشیدن، سابقه بیماری IHD، سابقه بدخیمی، سابقه بیماری های ریوی و سابقه بیماری های خودایمنی تاثیر مثبتی بر افزایش مدت اقامت بیماران مبتلا به کووید-۱۹ داشتند.
نتیجه گیری: پیشنهاد می شود برنامه های سیاستی ضروری در چارچوب بسته های کارآمد به منظور کاهش طول مدت اقامت بیماران در سطح کلان نظام سلامت تدوین شود.
نوع مطالعه: توصیفی |
موضوع مقاله:
مدیریت خدمات بهداشتی درمانی
دریافت: 1403/8/1 | پذیرش: 1404/6/31 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/22 | انتشار: 1405/2/1
دریافت: 1403/8/1 | پذیرش: 1404/6/31 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/1/22 | انتشار: 1405/2/1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |