دوره 20، شماره 3 - ( خرداد - تیر 1400 )                   جلد 20 شماره 3 صفحات 273-263 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: -


XML English Abstract Print


1- پژوهشکده علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، تهران، ایران
2- واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (1142 مشاهده)
مقدمه: مرگ و میر ناشی از بیماری های غیر واگیر به یک نگرانی عمده در سراسر جهان تبدیل شده است. از عوامل تغذیه ای موثر در کنترل این بیماری ها، غذاهای فراسودمند مانند پروبیوتیک ها، پره بیوتیک ها و سین بیوتیک ها هستند. این مطالعه با هدف بررسی و ساماندهی وضعیت موجود و ارائه نقشه راهی برای آینده صنعت پروبیوتیک ها و غذاهای فراسودمند طراحی شده است.
مواد و روش کار: مطاله حاضر یک بررسی کیفی بود که در سال 1394 توسط انجمن پروبیوتیک و غذاهای فراسودمند با همکاری موسسه ملی تحقیقات سلامت جمهوری اسلامی ایران انجام گرفت. در این مطالعه از چارچوب خلاصه سیاستی و در سه بخش شناحت، جهت گیری و نظام استقرار در طراحی این مطالعه استفاده شده است. جمع آوری اطلاعات به سه روش مرور منابع علمی، بحث گروهی متمرکز ذینفعان و پرسشنامه کتبی صورت گرفت. داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوا تحلیل گردید.
یافته ها: تعداد کارخانه های تولید کننده محصولات پروبیوتیک در کشور 85 مورد بوده و 163 محصول پروبیوتیک مجوز تولید دریافت کرده بودند. رشد سالانه بازار پروبیوتیک در ایران از سال 2009 تا 2014، منفی 54 درصد بود. نقاط تمرکز سیاست توسعه پروبیوتیک ها و غذاهای فراسودمند در سه حوزه قانون- سیاستی، فرهنگی- رفتاری و ساختاری- عملیاتی توزیع شده است و توسعه این صنعت منوط به برنامه ریزی و اجرا در هر سه حوزه است.
نتیجه گیری: برای توسعه صنعت پروبیوتیک لازم است دانش سیاست گذاران و گروه مصرف کنندگان در ارتباط با محصولات پروبیوتیک افزایش یابد و همزمان امنیت سرمایه گذاری در این حوزه تامین شده و نظامی برای رصد توسعه این صنعت و رفع مشکلات آن استقرار یابد.
متن کامل [PDF 762 kb]   (754 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بهداشت عمومی
دریافت: 1399/10/19 | پذیرش: 1400/4/2 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1400/4/12 | انتشار: 1400/4/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.