fa ارزش پیشگویی کیفیت زندگی بر میزان بقای 5 ساله در بانوان مبتلا به سرطان پستان: یک مطالعه مقطعی توصیفی Descriptive در دهه های اخیر کیفیت زندگی به عنوان پیامدی در درمان بیماران مبتلا به سرطان مورد توجه متخصصان بالینی و محققین علوم بهداشتی بوده است. در حقیقت اندازه گیری کیفیت زندگی بکارگیری درمان را از نظر افزایش طول عمر بیمار باتوجه به جنبه های اجتماعی و روانی در کنار جنبه های فیزیکی مورد ارزشیابی قرار می دهد. این امر که آیا کیفیت زندگی بعنوان &laquo;عاملی موثر بر میزان بقا در سرطان&raquo; دارای اثر است نیز اخیرا مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه اخیر بصورت مقطعی با رویکردی آینده نگر بمنظور تعیین ارزش پیشگویی امتیاز کیفیت زندگی بر میزان بقای 5 ساله در بانوان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی شهر تهران در یکسال تقویمی انجام شد. در مجموع کیفیت زندگی 167 بیمار مبتلا به سرطان پستان در دو مقطع پیش از تشخیص نهایی و سه ماه پس از تشخیص (انجام مراحل درمانی) اندازه گرفته شده و از نظر بقای 5 ساله نیز مورد پیگیری قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری کیفیت زندگی، نسخه فارسی پرسشنامه (BR23 و European organization for research and treatment of cancer quality of life questionnaire QLQ-C30) بود. تحلیل رگرسیون Cox نشان داد که در مرحله پیش از تشخیص نهایی، هیچیک از متغیرها وارد شده در معادله (سن، مرحله بالینی، وضعیت تاهل، امتیاز عملکردی ECOG و کیفیت زندگی) بر میزان بقا دارای اثر پیش گویی کننده نبودند. در مرحله درمانی پس از همخوان نمودن متغیرهای سن و مرحله بالینی بیماری، نتایج تحلیل رگرسیون Cox نشان داد که انجام درمان کمکی بعنوان درمان اولیه و سطح پایین تر کیفیت زندگی بر میزان بقای 5 ساله ارزش پیش گویی کننده داشتند. (P=0.007 و 95%CI=0.97-0.99 و HR for QLO=0.98 و P=0.0001 و 95%CI=4.9-31 و HR for neo-adjuvant therapy=12.4). باتوجه به یافته های مطالعه بنظر می رسد بکارگیری دستورالعمل های درمانی معتبر و نیز ارتقای کیفیت زندگی در بهبود بقا در بیماران مبتلا به سرطان پستان دارای اهمیت است. Objective(s): To study the contribution of quality of life in relation to survival in breast cancer patients.<br> Methods: In all, 128 breast cancer patients were followed up for 5 years. At 5 years 79 patients were alive and 49 patients were dead, given an overall survival rate of 62%. Quality of life was measured using the EORTC QLQ-C30 and its breast cancer questionnaire (QLQ-BR23) after completion of the initial treatment.<br> Results: Data for 116 patients were available for analysis. 44 patients presented with metastatic disease and 95 cases underwent mastectomy. Using the Cox regression model and adjusting for age at diagnosis and disease stage, we found that receiving neo-adjuvant therapy as initial treatment and low global quality of life were independent predictors of poorer survival (Hazard ratio for neo-adjuvant therapy=12.4, 95% CI=4.9 to 31.0, P<0.0001; And hazard ratio for global quality of life=0.98, 95% CI=0.97 to 0.99, P=0.007).<br> Conclusion: These findings indicate that the initial treatment and overall quality of life are important predictors of survival in breast cancer patients. This suggests that using standard management guidelines and improving quality of life might improve survival in breast cancer patients. کیفیت زندگی, میزان بقا, سرطان پستان, ایران Quality of life, Survival, Breast cancer, Iran 39 45 http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-10-766&slc_lang=fa&sid=1 Vahdani Nia MS مریم سادات وحدانی نیا 10031947532846004250 10031947532846004250 Yes Sadighi J ژیلا صدیقی 10031947532846004251 10031947532846004251 No Montazeri A علی منتظری 10031947532846004252 10031947532846004252 No