fa سیمای خودکشی در مراجعین به بخش‌های مسمومین: قسمت اول توصیفی Descriptive مسموميت توسط خود فرد (Self Poisoning) يكي از شايع‌ترين روش‌هاي اقدام به خودكشي و از عمده‌ترين دلايل ارجاع و بستري بيماران به‌ويژه جوانان در اورژانس‌هاي بيمارستاني است. با توجه به فقدان اطلاعات كافي، پژوهش درخصوص اپيدميولوژي خودكشي، برنامه‌ريزي بهتر براي انجام مداخلات مؤثر را امكان پذير مي‌سازد. بررسي حاضر به شكل مقطعي و در نيمه دوم سال 83 اجرا گرديده ‌است. <br>در مجموع، 723 نفر با توزيع متناسب با جمعيت از شهرهاي تهران، مشهد، تبريز، اصفهان، شيراز و كرمانشاه وارد مطالعه شدند. از ميان مسمومين بررسي شده، 550 نفر (76 درصد) به طور عمدي و به قصد خودكشي و 173 نفر (24 درصد) به طور غير عمدي دچار مسموميت شده بودند. اين مقاله قسمت اول يافته‌هاي پژوهش حاضر را ارايه مي‌دهد. در اين مقاله تجزيه و تحليل داده‌ها محدود به افرادي است كه مسموميت عمدي را به عنوان راهي براي خودكشي انتخاب كرده بودند. <br>ميانگين سني افرادي كه از مسموميت عمدي براي خودكشي استفاده كرده بودند (2/10±)4/25 سال بود كه در نهايت 10 نفر از آنها فوت نمودند. 60 درصد از افراد اقدام كننده به خودكشي مؤنث بودند. 80 درصد براي اين كار از دارو استفاده كرده بودند و سموم شيميايي، مواد روان گردان و ساير مواد شيميايي به ترتيب در رده‌هاي بعدي قرار داشتند. 31 درصد از اقدام كنندگان به خودكشي قبلاً نيز سابقه اين كار را داشته‌اند (ميانگين 28/2±08/2 و ميانه 2 مرتبه). <br>در مجموع با توجه به نتايج و فراواني بالاي اقدام به خودكشي در ميان مراجعين به بخش‌هاي مسمومين و پايين بودن ميانگين سني آنها، توجه جدي‌‌تر به موضوع سلامت روان و همچنين تجهيز بيمارستان‌هاي مرجع جهت درمان مسمومين به لحاظ امكانات درماني و نيروي انساني متخصص (روانپزشك، روانشناس، متخصص سم شناسي و ...) ضروري به نظر مي‌رسد.</span> Objective: Self poisoning is one of the most common forms of suicide- especially in adolescents- and constitutes a major reason for hospitalization and referral to emergency wards. The high frequency of repeated attempts together with the shortage of reliable epidemiologic data makes it difficult to plan effective preventive measures. The present article is the first section of a two-part paper on the epidemiology of self-poisoning in Iran<br>Methods: This was a cross-sectional study conducted in Tehran, Mashad, Tabriz, Isfahan, Shiraz and Kermanshah (5 major provinces of Iran). Data were collected using a structured questionnaire and were analyzed in a descriptive fashion.<br>Results: In all, 723 cases were studied. There were 550 cases (%71) of self poisoning with suicidal intent. The mean age of those who had attempted suicide was (25.42 ± 10.26) years; sixty percent (n=330) were female and the remaining 40% (n=220) were male. Eighty percent of attempted suicides involved the use of drugs; other suicide modalities included poisons, psychotropic substances and other chemicals. Thirty-one percent of the cases reported previous suicidal gestures. The mean number of past suicidal attempts was 2.08 (SD = 2.28).<br>Conclusion: The findings show that the frequency of attempted suicide is relatively high. To deal with the current situation, issues of mental heath have to be addressed more attentively and hospital emergency wards must be provided with adequate equipment and trained manpower (psychologists, psychiatrists, toxicologists, etc).</span> خودکشی, اقدام به خودکشی, مسمومین, بخش مسمومین Suicide, Suicide Attempt, Self poisoning, Poisoning words 0 0 http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-10-641&slc_lang=fa&sid=1 Azin S.A. سید علی آذین 10031947532846002798 10031947532846002798 No Shahidzadeh A. علی شهیدزاده ماهانی 10031947532846002799 10031947532846002799 No Omidvari S. سپیده امیدواری 10031947532846002800 10031947532846002800 No Ebadi M. مهدی عبادی 10031947532846002801 10031947532846002801 No Montazeri A. علی منتظری 10031947532846002802 10031947532846002802 No