fa ارتباط فعالیت‌های جسمی منظم (پیاده روی) با کیفیت زندگی زنان توصیفی Descriptive مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط بين انجام فعاليت هاي بدني منظم و کيفيت زندگي در زنان ساکن غرب تهران انجام شد.<BR>کيفيت زندگي با استفاده از گونه فارسي ابزار استاندارد The Short Form Health Survey (SF-36) اندازه‌گيري شد و اطلاعات مربوط به مشخصات جمعيتي و ساير متغيرهاي لازم نيز جمع آوري گرديد. محل پژوهش، پارک‌هاي عمومي واقع در منطقه غرب تهران بود که از ميان آنها تعداد 3 پارک، به طور تصادفي، انتخاب شدند. با مراجعه حضوري پژوهشگر به اين پارک‌ها، زنان گروه سني 55-35 ساله، به طور داوطلبانه انتخاب و در دو گروه فعال و غيرفعال (انجام پياده روي منظم و عدم انجام آن) قرار داده شدند و مورد مصاحبه قرار ‌گرفتند. بانک داده‌ها در نرم‌افزار آماري 15 SPSS ايجاد شد و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري من‌ويتني و کروسکال واليس صورت گرفت.<BR>در مجموع، 148 زن مورد مطالعه قرار گرفتند و ميانگين سني (انحراف معيار) زنان در گروه فعال (7/5)1/42 سال و در گروه غيرفعال (6/5)7/41 سال به دست آمد. آزمون آماري من ويتني نشان داد كه زنان گروه فعال، در تمامي سنجش‌هاي کيفيت زندگي، از ميانگين امتياز بيشتري برخوردار بودند و به جز دو مورد (عملكرد جسماني و محدوديت نقش به علت مشكلات روحي)، تفاوت آماري معناداري در ساير سنجش‌ها به دست آمد (05/0>P).<BR>نتايج مطالعه دال بر آنند که فعاليت بدني منظم با انجام پياده روي بر ارتقاي سطح کيفيت زندگي در زنان مؤثر بوده است. بر اين اساس، طراحي و اجراي برنامه‌هايي در جهت تشويق زنان براي انجام پياده روي هدفمند و منظم پيشنهاد مي‌گردد.</span> <P>Payesh<BR>2009; 8: 407-413<BR>Accepted for publication: 14 April 2009<BR>[EPub a head of print-28 September 2009]</P> <P>Objective(s): This study was designed to investigate the relationship between planned physical activities and quality of life in women reside in the west of Tehran, Iran.<BR>Methods: The Short Form Health Survey (SF-36) was applied to measure quality of life and demographic and other related information were additionally collected. Three parks from western areas in Tehran were randomly selected. A group of volunteer women aged 35-55 years were randomly selected by the researcher in parks and divided into active and non-active groups (walking & not walking). Using SPSS 15, Mann-Whitney and Kruskal-Wallis statistical tests were performed to analyze data.<BR>Results: In all 148 women were studied and the mean age of women in active and non-active groups were 42.1 (SD=5.7) and 41.7 (SD=5.6) respectively. The results of Mann-Whitney test showed that women in the active group had higher mean scores in all quality of life scales and except two (physical functioning and role-emotional), there were statistical significant differences (P<0.05).<BR>Conclusion: The results confirmed that planned physical activities by walking have been effective on promoting quality of life in women. The results suggest that educational programs would be designed to motivate women having daily physical activity.</P> <P></P></span> پیاده روی, ارتقای سطح سلامت, سلامت, کیفیت زندگی, زنان Physical Activities, Health Promotion, Health, Quality of Life, Women 407 413 http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-10-584&slc_lang=fa&sid=1 Farkhondeh Amin Shokravi فرخنده امین شکروی 10031947532846002568 10031947532846002568 No Fatemeh Alhani فاطمه الحانی 10031947532846002569 10031947532846002569 No Anoshirvan Kazemnejad انوشیروان کاظم نژاد 10031947532846002570 10031947532846002570 No Mariam Vahdaninia مریم سادات وحدانی نیا 10031947532846002571 10031947532846002571 No