fa بررسی ارتباط حضورگرایی و تاب آوری پرستاران بخشهای ویژه بیمارستان های علوم پزشکی تهران مدیریت خدمات بهداشتی درمانی Helath Services Management توصیفی Descriptive <div style="text-align: justify;"><strong>مقدمه: </strong>حضورگرایی به دلیل ارتباط با طیف وسیعی از مسائل سلامتی از جمله کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار مسئله&shy;ای مهم و چالش‌برانگیز در حوزه سلامت محسوب می‌شود. در عین حال، تاب&shy;آوری کارکنان به ویژه پرستاران به عنوان قشری که بیشترین تماس را با بیمار دارند، مولفه مهمی برای تداوم و کیفیت مراقبت از بیماران و سلامتی خودشان محسوب می&shy;شود. لذا این مطالعه با هدف تعیین سطح حضورگرایی پرستاران بخش&shy;های ویژه&nbsp; و ارتباط آن با تاب&shy;آوری شان انجام شد. <span style="color:black"></span><br> <strong>&nbsp;مواد و روش کار:</strong> &nbsp;مطالعه کنونی از نوع توصیفی- همبستگی &nbsp;بود که طی آن اطلاعات لازم ۳۰۰ نفر از پرستاران شاغل در بخش&shy;های ویژه (با نمونه گیری تصادفی) توسط ابزارهای پژوهش از جمله پرسشنامه تاب&shy;آوری و حضورگرایی گرداوری شد. بعد از انتخاب تصادفی پرستاران با استفاده از چارچوب نمونه گیری، و اخذ رضایت به منظور شرکت در پژوهش،&nbsp; ابزارها&nbsp; به صورت برخط در اختیار آنان قرار گرفته و اطلاعات جهت تحلیل به نرم&shy;ا&shy;فزار SPSS نسخه ۱۶وارد شد. داده&shy;ها با آمار توصیفی و استنباطی نظیر همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شد.<br> <strong>یافته ها: </strong>نیمی از پرستاران مورد مطالعه&nbsp; در دهه چهارم زندگی قرار داشتند و ۸۷% زن و اکثریت دارای مدرک لیسانس بودند. نزدیک به یک سوم پرستاران سابقه کاری بین ۱۲-۶ سال در بخش و بیمارستان کنونی، و هم&shy;چنین سابقه کار در بخش ویژه داشتند. اکثریت معتقد بودند برنامه ریزی طبق درخواست آنها صورت نمی گیرد. نزدیک به نیمی حضورگرایی در سطح متوسط داشتند و سطح تاب&shy;آوری اکثریت آنها نیز بیش از متوسط بود. بعد از حذف اثر متغیرهای مخدوش&shy;کننده، در مدل رگرسیون ارتباط بین حضورگرایی و تاب&shy;آوری نشان داده شد. مدل رگرسیونی طبق ضریب تعیین توانست ۹۱% واریانس را پیش بینی کند.<br> <strong>نتیجه گیری: </strong>با توجه به نتایج مطالعه کنونی، به مدیران توصیه می شود با برنامه ریزی برای کاهش حضورگرایی، ضمن افزایش تاب&shy;آوری پرستاران، جهت ارتقای کیفیت مراقبت گام بردارند. <span dir="LTR" style="font-size:11.0pt"></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Objective(s):</strong> Many employees present at work when they are sick, and it is high among medical professionals. The effect of presentism was confirmed on the well-being of nurses, professional burnout and dissatisfaction. The excessive demand to nurses highlights the need to ensure a resilient workforce. Resilience is considered as a personal capacity that enables nurses to adapt to the demands of the workplace. This study was aimed to investigate critical care nurses presentism and its relationship with their resilience<span dir="RTL" lang="AR-SA" style="background:white"><span style="color:black"></span></span><br> <strong>Methods:</strong>&nbsp;This was a descriptive in which 300 critical care nurses was selected randomly and responded to the research questions, including resilience and presentism questionnaires in addition to demographic variables. Data were collected online and the SPSS software was used for analysis.<br> <strong>Results:</strong>&nbsp;The findings showed that half of the nurses were in their fourth decade of life; 87% were women and the majority have a bachelor&#39;s degree. The majority believed that the scheduling was not done according to their request. Almost half of had an average level of presentism; and the resilience of the majority was also above average. After removing the effect of confounding variables, there was a relationship between presentism and resilience in the regression model (p<0.001). According to the coefficient of determination, the regression model could predict %91 of variance.<br> <strong>Conclusion:</strong>&nbsp;According to the results of the present study, managers are advised to take steps to improve the quality of care by planning to reduce presentism while increasing the resilience of nurses.</div> حضورگرایی, تاب آوری, پرستاران ویژه Presentiseem , critical care nurses, resilience 727 735 http://payeshjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1572-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahdi Shafiee Sabet مهدی شفیعی ثابت mshafiees@sina.tums.ac.ir 100319475328460025073 0009-0006-8954-8428 No Departmant of Family Medicine. School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran es گروه پزشکی خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Solmaz Vahedi سولماز واحدی solmazvahedinava@gmail.com 100319475328460025074 100319475328460025074 No School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Fatemeh Bahramnezhad فاطمه بهرام نژاد bahramnezhad.f@gmail.com 100319475328460025075 100319475328460025075 No Department of Critical Care Nursing, School of Nursing and Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مراقبت پرستاری ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Nahid Dehghan Nayeri ناهید دهقان نیری nahid.nayeri@gmail.com 100319475328460025076 100319475328460025076 Yes Departmant of Nursing Management, School of Nursing and Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران