دوره 9، شماره 1 - ( زمستان 1388 )
جلد 9 شماره 1 صفحات 68-61 |
برگشت به فهرست نسخه ها
ملیحه پورکیانی 
، مریم حضرتی ، عباس عباس زاده ، پیمان جعفری ، محمد صادقی ، طاهره دژبخش ، محمد محمدیان پناه
، مریم حضرتی ، عباس عباس زاده ، پیمان جعفری ، محمد صادقی ، طاهره دژبخش ، محمد محمدیان پناه
چکیده: (8751 مشاهده)
با در نظر داشتن اثرات ناشي از سرطان پستان و درمان‌هاي آن به نظر مي‌رسد روش‌هاي درماني معمول به طور عمده بر کميت زندگي مددجويان تمرکز داشته و توجه به آثار ناشي از عوارض درمان‌ها بر ساير ابعاد زندگي مددجويان به ويژه کيفيت زندگي آنها کم رنگ بوده است.
اين مطالعه از نوع کار آزمايي باليني تصادفي بوده و به منظور تعيين تأثير نوتواني بر کيفيت زندگي مددجويان مبتلا به سرطان پستان انجام گرفته است. 57 مددجوي مبتلا به سرطان پستان که تحت عمل جراحي راديکال ماستکتومي اصلاح شده قرارگرفته، شيمي‌درماني و پرتودرماني را به پايان رسانده بودند و تحت هورمون‌درماني قرار داشتند، طبق معيارهاي پذيرش، انتخاب و به صورت تصادفي، به دو گروه کنترل و تجربي تقسيم شدند.
مددجويان در گروه تجربي، علاوه بر مراقبت‌هاي پزشکي معمول، تحت فرايند نوتواني قرار گرفتند. کيفيت زندگي عمومي تمامي مددجويان با استفاده از پرسشنامه EORTC QLQ - C30، قبل، يک هفته و سه ماه پس از اتمام مداخلات اندازه‌گيري و مقايسه شد. قبل از مداخله، گروه تجربي در حيطه‌هاي عملکرد جسماني و ذهني، کاهش آماري معني‌داري نسبت به گروه کنترل داشت. يک هفته پس از مداخله در گروه تجربي، تمام مقياس‌هاي عملکردي کيفيت زندگي عمومي افزايش و مقياس‌هاي علامتي کاهش يافتند كه اين تغييرات در 6 حيطه معني‌دار بودند. سه ماه پس از مداخله نيز گروه تجربي، در مقايسه با گروه کنترل، در تمام مقياس‌هاي عملکردي افزايش و در مقياس‌هاي علامتي کاهش داشت و اين تغييرات، در 11 مقياس، معني‌دار بودند. در اين فاصله زماني، تغييرات آماري معني‌داري در کيفيت زندگي گروه کنترل پديد نيامدند. فرايند نوتواني در ارتقاي سطح کيفيت زندگي مددجويان مبتلا به سرطان پستان مؤثر است.
اين مطالعه از نوع کار آزمايي باليني تصادفي بوده و به منظور تعيين تأثير نوتواني بر کيفيت زندگي مددجويان مبتلا به سرطان پستان انجام گرفته است. 57 مددجوي مبتلا به سرطان پستان که تحت عمل جراحي راديکال ماستکتومي اصلاح شده قرارگرفته، شيمي‌درماني و پرتودرماني را به پايان رسانده بودند و تحت هورمون‌درماني قرار داشتند، طبق معيارهاي پذيرش، انتخاب و به صورت تصادفي، به دو گروه کنترل و تجربي تقسيم شدند.
مددجويان در گروه تجربي، علاوه بر مراقبت‌هاي پزشکي معمول، تحت فرايند نوتواني قرار گرفتند. کيفيت زندگي عمومي تمامي مددجويان با استفاده از پرسشنامه EORTC QLQ - C30، قبل، يک هفته و سه ماه پس از اتمام مداخلات اندازه‌گيري و مقايسه شد. قبل از مداخله، گروه تجربي در حيطه‌هاي عملکرد جسماني و ذهني، کاهش آماري معني‌داري نسبت به گروه کنترل داشت. يک هفته پس از مداخله در گروه تجربي، تمام مقياس‌هاي عملکردي کيفيت زندگي عمومي افزايش و مقياس‌هاي علامتي کاهش يافتند كه اين تغييرات در 6 حيطه معني‌دار بودند. سه ماه پس از مداخله نيز گروه تجربي، در مقايسه با گروه کنترل، در تمام مقياس‌هاي عملکردي افزايش و در مقياس‌هاي علامتي کاهش داشت و اين تغييرات، در 11 مقياس، معني‌دار بودند. در اين فاصله زماني، تغييرات آماري معني‌داري در کيفيت زندگي گروه کنترل پديد نيامدند. فرايند نوتواني در ارتقاي سطح کيفيت زندگي مددجويان مبتلا به سرطان پستان مؤثر است.
نوع مطالعه: توصیفی |
پذیرش: 1397/9/7 | انتشار: 1388/10/25
پذیرش: 1397/9/7 | انتشار: 1388/10/25
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |