دوره 17، شماره 3 - ( خرداد ـ تیر 1397 )                   جلد 17 شماره 3 صفحات 315-328 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- مرکز تحقیقات سنجش سلامت، پژوهشکده علوم بهداشتی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران
چکیده:   (1517 مشاهده)
مقدمه: شهر تهران همانند بسیاری از شهرهای ایران، در حال حاضر با مسئله کاهش شدید نرخ باروری مواجهه است. ین مطالعه به بررسی دیدگاه زنان ساکن شهر تهران نسبت به قصد فرزندآوری و ارتباط آن با حمایت اجتماعی پرداخته است.
مواد و روش کار: 822 زن واجد شرایط در سن باروری (49-15 سال)، که به 26 مرکز منتخب دولتی و خصوصی بهداشتی و درمانی مراجعه کرده بودند، در این مطالعه شرکت نمودند. مراکز به صورت تصادفی و به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از بین پنج منطقه جغرافیایی: شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز در سطح شهر تهران انتخاب شدند. داده ها با استفاده از فرم کوتاه شده پرسشنامه معتبر حمایت اجتماعی ساراسون (SSQ6) جمع آوری گردید.
یافته ها: 67/3 درصد از جمعیت مورد مطالعه قصد فرزندآوری را تا سه سال آینده و 32/7 درصد آنها عدم قصد فرزندآوری را گزارش نمودند. وفق نتایج حمایت اجتماعی با قصد فرزندآوری زنان رابطه معنی دار ندارد. در مورد سایر متغیرهای مستقل، رابطه مستقیم و معنی دار بین سن زنان با قصد فرزندآوری دیده شد. با افزایش هر یک سال سن، 20 درصد قصد فرزندآوری افزایش نشان داد (1/20=OR)، در حالی که با افزایش هر یک سال سطح تحصیلات زنان، 8 درصد کاهش در قصد فرزندآوری دیده شد (0/92=OR). همچنین نتایج نشان داد، افراد با وضعیت اقتصادی بد، 47 درصد قصد کمتری برای فرزندآوری داشتند (0/53=OR).
بحث و نتیجه گیری: ارتباطی بین قصد فرزندآوری زنان با حمایت اجتماعی دیده نشد، اما عوامل جمعیت شناختی شامل سن و سطح تحصیلات زنان، همچنین وضعیت اقتصادی خانواده تعیین کننده های اصلی قصد فرزندآوری در بین زنان بودند. این مطالعه نشان می دهد. برای ترویج فرزندآوری نیاز است در جهت بهبود وضعیت اقتصادی خانواده ها اقدام شود.
 
متن کامل [PDF 862 kb]   (601 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پزشکی
پذیرش: 1397/3/21 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1397/3/27 | انتشار: 1397/2/25