مطالعه حاضر با هدف مقايسه كيفيت زندگي زنان شاغل و خانه‌دار شهر زاهدان انجام شد. كيفيت زندگي با استفاده از گونه فارسي ابزار (SF-36) اندازه‌گيري شد و اطلاعات مربوط به ويژگي‌هاي فردي (سن، تحصيلات) جمع‌آوري شد. در اين مطالعه 220زن (110نفرشاغل و110نفرخانه‌دار) به روش نمونه‌گيري تصادفي چند مرحله‌اي انتخاب و در مطالعه شركت نمودند. اطلاعات در نرم‌افزار SPSS-13 ثبت و با استفاده از آزمون‌هاي آناليز واريانس و تي تجزيه و تحليل شد.70% زنان مورد مطالعه در رده سني 43- 24سال با ميانگين سني و انحراف معيار (8.95) 33.87 سال بودند و40% تحصيلات دانشگاهي داشتند. آزمون تي نشان دادكه زنان شاغل در تمامي سنجش‌هاي كيفيت زندگي بجز عملكرد جسماني از ميانگين امتياز بيشتري برخوردار بودند و وضعيت سلامتي خود را در مقياس سلامت رواني (P=0.02) و نشاط (P=0.01) بهتر از خانه‌داران ارزيابي نمودند. نتايج مطالعه مؤيد تأثير اشتغال بر كيفيت زندگي بخصوص در حيطه‌هاي رواني آن بود. به نظر مي‌رسد فراهم نمودن زمينه‌هاي مشاركت اجتماعي و اشتغال‌زائي متناسب با شأن زنان در تأمين سلامت و ارتقاء كيفيت زندگي آنان مؤثر باشد.

واژه‌های کلیدی: کیفیت زندگی، زنان شاغل، زنان خانه‌دار

متن کامل [PDF 99 kb]   (6435 دریافت)