دوره 11، شماره 4 - ( مرداد ـ شهریور 1391 )
جلد 11 شماره 4 صفحات 490-485 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (8012 مشاهده)
اختلالات خواب رانندگان سهم قابل توجهي در بروز تصادفات جاده‌اي دارند. رانندگان اتوبوس‌هاي بين شهري در معرض اختلالات خواب از جمله خواب آلودگي در اثر شيفت‌هاي نامنظم کار قرار دارند. مطالعه مقطعي حاضر با هدف بررسي کيفيت خواب و برخي از عوامل مرتبط در بين رانندگان اتوبوس‌هاي بين شهري مستقر در ترمينال‌هاي شهر تهران در سال 1384 انجام شد. 238 نفر با روش نمونه‌گيري در دسترس از ميان افرادي که معيارهاي ورود به مطالعه را داشتند، مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعه كيفيت خواب شركت‌كنندگان توسط پرسشنامه شاخص کيفيت خواب پيتسبورگ مورد سنجش قرار گرفته و نتايج آن با ساير متغيرها مانند سن، سابقه رانندگي، ساعات رانندگي و مصرف سيگار و کافئين بود. نتايج نشان داد که کيفيت خواب اکثر آنها (85 درصد) نامطلوب مي‌باشد.
بر اساس مدل رگرسيوني مهمترين عامل مؤثر در کيفيت خواب رانندگان اتوبوس‌هاي بين شهري در اين مطالعه، سابقه رانندگي بود. به‌طوري که با افزايش سابقه رانندگي، کيفيت خواب رانندگان افت معني‌داري نشان مي‌داد. آموزش بهداشت خواب در کنار نظارت‌هاي قانوني براي عدم تحميل فشارکاري زياد به رانندگان اتوبوس‌هاي بين شهري مي‌تواند در کاهش تصادفات جاده‌اي در اين بخش از سيستم حمل و نقل کشور مفيد باشد.
بر اساس مدل رگرسيوني مهمترين عامل مؤثر در کيفيت خواب رانندگان اتوبوس‌هاي بين شهري در اين مطالعه، سابقه رانندگي بود. به‌طوري که با افزايش سابقه رانندگي، کيفيت خواب رانندگان افت معني‌داري نشان مي‌داد. آموزش بهداشت خواب در کنار نظارت‌هاي قانوني براي عدم تحميل فشارکاري زياد به رانندگان اتوبوس‌هاي بين شهري مي‌تواند در کاهش تصادفات جاده‌اي در اين بخش از سيستم حمل و نقل کشور مفيد باشد.
نوع مطالعه: توصیفی |
پذیرش: 1389/6/14 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1391/2/9 | انتشار: 1391/4/25
پذیرش: 1389/6/14 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1391/2/9 | انتشار: 1391/4/25
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |