به‌دنبال يائسگي تغييرات متابوليک در بدن رخ مي‌دهد که زنان يائسه را در معرض بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي قرار مي‌دهد. اين مطالعه به منظور مقايسه اثرات دو نوع يائسگي جراحي و طبيعي بر سندرم متابوليک و اجزاي آن در دو مقطع زماني 4-3 سال قبل و بعد از يائسگي انجام گرفت. اين مطالعه يک مطالعه گذشته‌نگر بوده و نمونه‌هاي پژوهش از ميان 5191 زنان 60-20 سال شرکت‌کننده در مطالعه قند و ليپيد تهران، (437 زن که 373 نفر به صورت طبيعي و 64 نفر به‌وسيله جراحي طي پيگيري 12 سال مطالعه يائسه شده بودند)، انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي تكميل شده در اين طرح استفاده شد. تغييرات متابوليکي و پروفيل بيوشيميايي اين دو گروه از زنان در طي مدت پيگيري با يکديگر مقايسه شد. در اين مطالعه 9/9 درصد ز زنان در گروه يائسگي طبيعي و 15/9 درصد در گروه يائسگي ناشي از جراحي پس از يائسگي نسبت به قبل از وقوع آن مبتلا به سندرم متابوليک شدند. ميانگين فشارخون سيستوليک و سطح LDL سرم در افراد يائسه طبيعي به صورت معنادار بيش از زنان يائسه جراحي بود. به نظر مي‌رسد اختلالات متابوليکي ناشي از يائسگي در دو گروه متفاوت بوده و عامل سن از تأثيرگذارترين عوامل بر اين اختلالات است. لذا بايد به‌خصوص با افزايش سن زنان يائسه مراقبت ها مورد توجه بيشتري قرار گيرد.

واژه‌های کلیدی: یائسگی طبیعی، یائسگی جراحی، سندرم متابولیک

متن کامل [PDF 1537 kb]   (2572 دریافت)