ابعاد اخلاقی هوش مصنوعی در پرستاری - پایش
دوره 25، شماره 6 - ( آذر ـ دی 1405 )                   جلد 25 شماره 6 صفحات 960-957 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده:   (882 مشاهده)
سردبیر محترم
ادغام فزاینده هوش مصنوعی در نظام‌های سلامت، حرفه پرستاری را با تحولی فناورانه و در عین حال اخلاقی مواجه ساخته است. اگرچه ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی موجب ارتقای دقت، کارایی و پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی می‌شوند، اما پیامدهای اخلاقی آن‌ها در زمینه حریم خصوصی بیماران، مسئولیت حرفه‌ای و تصمیم‌گیری اخلاقی همچنان محل بحث است. در این مطالعه، با مرور نظام‌مند مطالعات منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه‌های معتبر علمی، شواهد تجربی مرتبط با ابعاد اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در پرستاری بررسی شد. یافته‌ها نشان می‌دهد نگرانی درباره محرمانگی داده‌ها، ابهام در مرز پاسخ‌گویی حرفه‌ای و وابستگی احتمالی به تصمیمات الگوریتمی از مهم‌ترین چالش‌ها هستند. در عین حال، آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند استدلال اخلاقی و خودآگاهی حرفه‌ای را تقویت کند. با وجود این، فقدان چارچوب‌های شفاف حکمرانی اخلاقی و سیاست‌های روشن تقسیم مسئولیت، استفاده ایمن و اخلاق‌مدار از این فناوری را با محدودیت مواجه ساخته است. توسعه آموزش اخلاق دیجیتال، تدوین سیاست‌های پاسخ‌گویی مشترک و پژوهش‌های طولی در محیط‌های بالینی از اولویت‌های راهبردی آینده محسوب می‌شود.
متن کامل [PDF 588 kb]   (332 دریافت)    
نوع مطالعه: نامه به سردبیر | موضوع مقاله: مدیریت خدمات بهداشتی درمانی
دریافت: 1404/10/1 | پذیرش: 1404/11/28 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/6/29 | انتشار: 1405/7/18

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.